از آدم های خوب

 

کتاب خانه ای هست که مواقعی که جای دنجی برای درس خواندن می خواهم، پاتوق خوبی است. تا حالا ندیده بودم که پنج شنبه ها دراش کلاس هنری برای کودکان دایر است. آرام و بی صدا داخل می شوم و یک گوشه جای می گیرم. خانم جوانی را که معلم است سیر می کنم. دارد با ذوق به بچه ها ساخت موش کوچولو یاد می دهد. خودش برای شان کاغذ و وسایلِ لازم را خریده و بسته بندی کرده داده دستشان. کلاس عام المنفعه است و او این کار فرهنگی را فقط چون دوست دارد انجام می دهد بی هیچ نفع شخصی. هر هفته حدود پانصد تومان پول وسایل و مواد اولیه را از بچه ها می گیرد. یکی از بچه می رود یه سکه ی پانصد تومانی به اش می دهد. آخر کلاس در هم-صحبتی با کسی تعریف می کند که در هشت سالی که انگلیس بوده هم همین کلاس، آخر هفته ها دایر بوده. با این تفاوت که آنجا تمامی وسایل لازم توسط خودِ کتابخانه و امورات فرهنگی تامین می شده. ناراحت است که اینجا هیچ بودجه ای برای این کار نیست و مجبور است هزینه وسایل را از بچه ها بگیرد ...

من عاشقِ این آدم هایی هستم که سرشارند و لبریز و از بس که پر اند سر می روند. شاید کم ترین کارِ من این باشد که ازشان بنویسم. آدم ها به دلایل مختلفی می بخشند. غالبن می بخشند تا در مقابل چیزی دریافت کنند. بعضی ها هم می بخشند تا به خودشان ثابت کنند که می توانند ببخشند و لذا کسی هستند. بعضی های اندکی هم می بخشند چون نمی توانند نبخشند. چون دوست دارند ببخشند. از بس که لبریزند از درون و دارند سر می روند. به نظرم این ها به خدا نزدیک ترند و شبیه تر. غالبِ آدم ها به این ها به شکل احمق هایی نگاه می کنند که هنوز بازیِ زندگی را یاد نگرفته اند و نمی دانند باید در قبالِ چیزی که می بخشند چیزی بستانند. این ها درک نمی کنند که چطور یک آدم می تواند بی حساب و بی دلیل و بی برای ببخشد. از نظرِ آن ها این کار حماقت است ... و نبوغ شبیه ترین چیز به حماقت است ... و او اما می بخشید، چون می خواست ببخشد؛ بی هیچ چشم داشتی  

دیدنِ این آدمِ خوب امروز حالم را خوش کرد

این هم نمونه ی موشک موشکی که بچه ها درست می کردند:

/ 6 نظر / 21 بازدید
netresident

مطمئنید که نبوغ شبیه حماقته؟! پس باید چیز جالبی باشه :) دلم هوس موشک کاغذی کرد (از اونا که پرواز می‌کنن) یه ده پانزده سالی هست یکیشو نساختم اصلا یادم رفته چطوری درست میشن!

یاس

موشک موشکی دیگه چیه ؟ قیافه اش بامزه است ولی الگوش رو میگرفتی میذاشتی اینجا واسه کوشیار درست میکردم تو که درس نمیخونی لااقل یه کار مفید میکردی!

همت

سلام مثل همیشه چه مطلب خوبی کلمه عام المنفعه را اشتباه بکار برده اید

از دوستان منفوط

سلام جالب تر این است که خیلی از این قسم ادم ها که شما دیده اید حتی به کسی که بهشان بدی میکند هم نمی توانند بدی کنند. به نظرم اگر برای ادمی مقام جانشینی خدا بر روی زمین قایل شویم اینها بدون شک جلوه صفات رحمانی خدا هستند. و البته که خدا علاوه بر صفات رحمانیه صفات قهریه هم دارد . پس حتما عده ای هم جلوه صفات قهریه خداوند هستند. حالا اینکه از این دو کدام به خدا نزدیک ترند قضاوت سختی است؟ [متفکر]

حجت

سلام این ادم ها حال همه رو خوب می کنند تنگدستی قساوت قلبه هیچ وقت نتونستم خودخواهی آدم ها رو درک کنم معمولی ترین چهر ه ها هم با خوب رفتار کردن و مهربانی بسیار زیبا می شن به نظرم مهربانی از علم و عبادت هم آرامش بخش تره

مصطفی

"غالبِ آدم ها به این ها به شکل احمق هایی نگاه می کنند که هنوز بازیِ زندگی را یاد نگرفته اند و نمی دانند باید در قبالِ چیزی که می بخشند چیزی بستانند" چرا همیشه غالب آدمها در مقابل فهمیدن مقاومت نشون میدهند؟ شاید هم حق با غالب باشد، نگاه غالب دلیلی داشته بلاخره