...

دلم گل "میخک" میخاد! از همون  گُلایی که وقتی مدرسه می رفتیم همیشه بهمون میدادن. به هر بهانه و مناسبتی. نمیدونم کار کدوم معلم خوش ذوقی بود. گل میخک بود یا ما این اسمو براش گذاشته بودیم؟! گل ها هم قد ما بودن. جوری که قدمون نمی رسید بوشون کنیم. حیاط مدرسه صف به صف پُرِ گل میشد با گل های توی دستامون. گل هام مثله ما صف میبستن! بوی عطر خاص اش مشام رو پر می کرد و هوای درس و مشق و کلن از سر میپروند. به هیچ چی نمیتونستی فک کنی جز بو. آره! عطرشو خوب بلدم! رنگش ...نه رنگ نبود! نه شبیهِ... نه یاد آورِ ....خودِ خودِ "شادی" بود. رنگش "شعف"ِ مجسم بود. اصلن اگه از من بپرسن شادی تو دنیا چیه؟ کجاس؟ چه شکلیه؟ میگم گل میخک! اونم نه شادی. بلکه "شادی"!

دلم گل میخک میخاد. از این گلایی که پَره(؟) پره دارن. یه جوری فشرده اند پره هاش انگار که هیچ چی بین شون جا نمیشه. جوری فشرده اند به هم انگار از دنیا حتی یه ذره غبار هم لاش نمیشینه. جا نمیشه چیزه زیادی توش. رنگ بر نمیداره از خاک. جای خالی نداره. پُره پُره. داره سر میره از پری. از این گلای باز و نرم نیست. گلبرگاش شبیه گلبرگای گلای دیگه نیست. فقط شبیه خودشه. یه طراوت خاصی داره که توی هیچ گلی ندیدم. اصلن انگار به اش آب نمیدن، بلکه خودش آب میده بیرون! تازگیش هم تا دم مرگ باهاشه. مثه این گلای نازنازی نیست که تا از خاک جداشون میکنن بیهوش میشن! بوش هم شبیه بوی هیچ گلی نبود. نیست.

دلم گل میخک میخاد خوب! حالا یه بار بعد صد سال آزگار دلم یه چیزی خواسته! رفتم براش پیدا کنم. به هر گل فروشی سر زدم ولی هیچ اثری ازش نیست... همین چند روز پیش یه سر رفتم گل فروشی همین خیابون بغلی. همون که در رو که باز میکنی هوای خنک اش میزنه توی صورت ات و عطر گل هاش دماغ ات رو پر میکنه و حتی هواش به دلت رسوخ میکنه. دل آدم خنک میشه توش! دلت نمیخاد بری بیرون ازش! ناخودآگاه هی سوال میکنی از گل ها و هی بهانه جور میکنی که بیشتر بمونی. نمیدونم آدمایی که میان چقدشون مثله من هوایی میشن و هوای گلا برشون میداره که میان. نمیدونم یعنی گل فروش از دیدن آدم های مختلف با یه نگاه میفهمه کدوماشون برا معامله و خرید و فروش اومدن و کدوماشون فقط واسه خاطر گلا؟!

-        ببخشید من گل میخک میخاستم

-        اینا میخک اند خانم

-        اووم...نه...یعنی خوب...چیزه...از اون گلایی که ...میدونید این..برگ هاش که..اون گلبرگاش یعنی...بوش ..یعنی چیزه..............نه­ه­ه! مرسی!  این اون نیست

چه طوری میتونم بو رو واسه گل فروش شرح و توصیف کنم؟! هیچ گل فروشی هم نداره انگار. نیست. نکنه گلام نسل دارن و عصر؟! یعنی تموم شده؟ چه فایده وقتی نه اسمی ازش دارم و نه رسمی. یعنی هیچ شانسی ندارم اون بو رو یه بار دیگه تو زندگیم بشنوم؟ همه­ی گل فروشی های این اطرافو گشتم. فقط میدونم که این گلا نیستن. چه طوری میشه چیزی رو که نمیدونی چیه با بو پیداش کرد؟!

/ 0 نظر / 20 بازدید