جهت هفتم

کلمه‌ی گم‌شده‌‌ (در گریز از کلمه‌ها که همه، جای خالی‌اش را به رخ می‌کشند)

نویسنده : یگانه - ساعت ۱٢:٤۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ آبان ۱۳٩٠

مشاهده یادداشت خصوصی

comment

سرگشته دلا به دوست از جان راهست/ ای گمشده آشکار و پنهان راهست گر شش جهتت بسته شود باک مدار/ کز قعر نهادت سوی جانان راهست

یگانه ایمیل

آرشیو

صفحه نخست عناوین مطالب وبلاگ خرداد ٩۱ اردیبهشت ٩۱ فروردین ٩۱ اسفند ٩٠ بهمن ٩٠ دی ٩٠ آبان ٩٠ دی ۸٩ آذر ۸٩ آبان ۸٩ مهر ۸٩ شهریور ۸٩ امرداد ۸٩ تیر ۸٩ خرداد ۸٩ اردیبهشت ۸٩ فروردین ۸٩ اسفند ۸۸ بهمن ۸۸ دی ۸۸ آذر ۸۸ آبان ۸۸ مهر ۸۸ شهریور ۸۸ امرداد ۸۸ تیر ۸۸ خرداد ۸۸ اردیبهشت ۸۸ فروردین ۸۸ اسفند ۸٧ بهمن ۸٧ دی ۸٧ آذر ۸٧ آبان ۸٧ مهر ۸٧ شهریور ۸٧ امرداد ۸٧ تیر ۸٧ خرداد ۸٧ اردیبهشت ۸٧ فروردین ۸٧ اسفند ۸٦ بهمن ۸٦ دی ۸٦ آذر ۸٦ آبان ۸٦ مهر ۸٦ شهریور ۸٦ امرداد ۸٦ تیر ۸٦ خرداد ۸٦ اردیبهشت ۸٦ فروردین ۸٦ اسفند ۸٥ بهمن ۸٥

صفحات وبلاگ

دیگر نوشته های من

مطالب اخیر

نوشتن، سفر کردن، زیستن این دل گرفتگیِ مداوم ادیوم های رفاقتی بهشت به وقت شیراز غروب نوشت آوینی ای که دوست دارم آیا آنچه پولش را می دهیم مال ماست؟ مهربانیِ مسبوق بهار بوی تو دارد عزیز گشته از آن هیجان فلسفیِ من و گربه ی شرودینگر!

لینکستان

صيد آن شاهد مطبوع شمايل آدمها با اميد زنده اند كمترين تحريري از يك زندگي شب نوشته ها وران دکتر احمد فرديد نور و نار باشگاه اندیشه بولتن فلسفه از هیچ کجا تا خداحافظ